( ฉบับแก้ไข จาก webboard ของพันธ์ทิพย์ ต้นปี 2545 )
นั่น มันมาแล้ว ต้องรีบส่ง !!

เมื่อแมวหนุ่มฉกรรจ์เต็มที่
มันก็คือเสือน้อย ๆตัวหนึ่งนี่เอง
สามารถตบหมาตัวโต ๆกระเด็นได้!!

 

ขั้นตอนพัฒนาการของแมว
พัฒนาการของแมวตัวผู้
ระยะที่ 1 เมื่อยังเป็นลูกแมวจะมีรูปร่างหน้าตาน่ารัก ตากลมโตแป๋วแหวว ชอบเคล้าคลอเคลีย ขี้เล่น
ระยะที่ 2 เวลากินข้าวเริ่มจะครางขู่พี่น้องของตัว เป็นระยะที่เรียกว่า นักเลง บางตำราอาจจะจำแนกย่อยไปได้อีก ตั้งแต่นักเลงสายขาวไปจนถึงนักเลงสายดำ ในที่นี้จะขอไม่กล่าวในรายละเอียด
ระยะที่ 3 เรียกว่าระยะ หัวไม้ ตอนนี้จะเริ่มออกเที่ยวเตร่นอกบ้านเกะกะเกเร คาบสัตว์ต่าง ๆแปลก ๆ รวมทั้งสัตว์เลี้ยงเช่นนกเขาหรือไก่ของเพื่อนบ้านมาด้วย
ระยะที่ 4 ระยะอันธพาล นี่ก็มีหลายระดับเหมือนกัน แต่ถ้าพัฒนาขึ้นถึงระดับสูงสุดจะขี้โมโห เจ้าอารมณ์ เนื้อตัวจะเต็มไปด้วยริ้วรอยของการต่อสู้ ชอบกัดดะแม้แต่น้อง ๆของมันเอง รวมทั้งเจ้าของด้วย ต้องระวังให้ดี บางตำราเรียกอีกชื่อหนึ่งว่าเป็นระยะ Fighter เป็นที่ระยะที่เป็นอันตรายต่อแมวตัวอื่น ๆ แต่ขณะเดียวกันตัวมันเองก็มีความเสี่ยงที่จะถูกอุ้มหรือถูกวิสามัญสูงมาก
บ่อยครั้งที่แมวระยะนี้จะหายสาบสูญไปโดยไม่ทราบร่องรอย
เมื่อถามเพื่อนบ้านก็จะบอกว่าไม่รู้ไม่เห็นแต่ อืมม์ ...
นัยน์ตาพวกเขายิ้มกริ่มแฝงเลศนัยชอบกล!


พัฒนาการของแมวตัวเมียไม่ค่อยมีอะไรซับซ้อนมากนักแต่เต็มไปด้วยอันตรายในระยะยาว พอมีอายุได้ราว 6 เดือนมันก็จะตั้งท้องแรก หลังจากนั้นราวสามเดือนก็จะตั้งท้องที่ 2 แลัวก็ท้องที่ 3 4 5 6 7 8 9 .......ติดต่อกันเรื่อยไปตามลำดับ
ซึ่งหากลูกออกมาเป็นตัวเมียเยอะ ๆ ในไม่ช้าประชากรแมวภายในบ้านก็จะทวีคูณขึ้นอย่างรวดเร็วอย่างน่าตกใจ ทุกพื้นที่ของบ้าน ห้องรับแขก ระเบียงบ้าน ห้องครัว ห้องน้ำ ใต้เพดาน ใต้ถุน โซฟา เก้าอี้ โต๊ะทำงาน ในตู้ ในลิ้นชัก ทุกหนทุกแห่งจะถูกยึดครองด้วยแมว จากนั้นมันก็แพร่ขยายออกไปทั่วหมู่บ้าน ตำบล อำเภอ จังหวัด และประเทศในที่สุด ซึ่งหากไม่มีมาตรการควบคุมที่ดีพอ ผู้เชี่ยวชาญด้านประชากรทำนายว่าโลกทั้งหมดอาจจะถูกยึดครองด้วยแมวภายใน 5 ทศวรรษ

ประชากรแมวที่บ้านของผมช่วงนี้ถือว่าเบาบางลงมากแล้ว ตอนนี้เหลืออยู่ประมาณยี่สิบกว่าตัวเท่านั้นที่พักประจำ นอกนั้นเป็นแบบไปกลับและขาจร พวก"หัวไม้"นั้นกำลังอยู่ในช่วงระยะออกหาประสบการณ์ outdoor จะกลับเข้าบ้านเฉพาะช่วงเวลาอาหารเท่านั้น ส่วนพวกระดับสูงขึ้นไปคือชั้น"อันธพาล"ซึ่งนิยมการใช้ชีวิตเสรีรักการผจญภัย ชื่นชมการล่าและต่อสู้ มักจะหายจากบ้านไปนาน ๆหลายวัน บางทีอาจเป็นอาทิตย์
แต่ยังมี อันธพาลพิเศษอีกประเภทหนึ่งเรียกว่า "อันธพาลดาวหาง"
พวกนี้จะมีรอบวงโคจรยาวนาน บางครั้งอาจจะกินเวลา 3-6 เดือนถึงจะโคจรกลับมาเยี่ยมบ้านครั้งหนึ่ง พร้อมกับอวดรอยแผลใหม่ ๆ บ้างผอมโซ บ้างก็อ้วนพี บ้างก็แข็งแกร่งล่ำสัน แมวก็เหมือนคนถ้ารูปร่างหน้าตาดี มักจะมีผู้ให้ความอุปถัมภ์มีข้าวคลุกปลาทูให้กินบ้านโน้นบ้านนี้ บางตัวกลับมาเยี่ยมบ้าน สีเข้ม ขนเป็นมัน ถ้าเป็นคนก็เรียกว่าใส่สร้อยคอแหวนเพชรนั่งรถเก๋งกลับมาเยี่ยมบ้านว่างั้นเถอะ ส่วนพวกที่บาดเจ็บจะกลับมานอนซมเป็นอาทิตย์เพื่อรักษาบาดแผล และรวบรวมกำลังเพื่อการออกเผชิญภัยครั้งใหม่


สถานการณ์ปัจจุบันของผม
...ถุูกรุกหนักจนเหลือเพียงแค่พื้นที่สุดท้ายคือเตียงนอนเท่านั้นที่ขอต่อสู้ป้องกันเอาไว้สุดชีวิต นอกนั้นทุกตารางนิ้ว ทุกซอกทุกมุมถูกกองกำลังของพวกมันยึดครองไว้หมดแล้ว แถมบางครั้งยังอ้วกเอาไว้เป็นอนุสรณ์กองโต ๆ ตามพื้นห้อง

บางครั้งมันจะเล็ดลอดเข้ามาซุ่มรออยู่เงียบๆในเงามืดโดยเราไม่รู้ตัว
ขณะที่เรากำลังทำงานข้อมูลสำคัญสุดยอดเกี่ยวกับความเป็นความตายของชาติ
กษณะที่กำลังเตรียมตัวจะ save อยู่นั่นเอง มันจะพุ่งพรวดจากมุมมืดเข้าโจมตีทันทีด้วยความเร็วดุจสายฟ้าแลบ กระโดดขึ้นมายืนกางขาบนคีย์บอร์ด สามตีนกดเหยียบพร้อมกันลงไปที่ Alt - Ctrl - Del. ตีนที่สี่ไม่ทันมองว่ากดคีย์ไหน แต่ก็ได้ผลคือ จอจะเปลี่ยนพรึบกลายเป็นสีน้ำเงินสดทันที ข้อมูลทั้งหมดที่ไม่ทันได้ save หายวับไปกับตา
นั่น มันมาแล้ว ต้องรีบส่ง !!!

(สีเทา-แมวขี้โมโห)

ข้อควรรำพึง
แมวจะอันธพาลเพียงใดก็ยังเป็นที่รักของเจ้าของ
เหมือนบุตรชั่วสังคมย่อมรังเกียจ
ดังนั้นเราต้องอบรมสั่งสอนมันบ้าง
อย่าปล่อยให้ไปมั่วสุมตามผับตามบาร์มากเกินไป
เกิดเรื่องขึ้นมาจะเดือดร้อน
..แต่นั่นแหละอะไรจะเกิดก็ย่อมเป็นตามเหตุปัจจัย
เพราะสัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม

จากคุณ : Michael - [15 ก.พ. 45 20:32:50]

จอห์นนี้เลี้ยงน้อง

 

จอห์นนี่เป็นลูกของนังมิบ
นังมิบมีลูกสองครอก
ครอกแรกมี 4 ตัว และเจ้าจอห์นนี่เป็นหนึ่งในนั้น
ครอกที่สองห่างจากครอกแรกราวสี่เดือน(มั้ง-จำไม่ค่อยได้ เยอะเหลือเกิน) มี 4 ตัวเหมือนกัน แต่ตายไปสามเหลือเจ้าตัวเล็กขี้แยเพียงตัวเดียวที่ยังไม่ได้ตั้งชื่อจนเดี่ยวนี้

ที่มาของชื่อ "มิบ" ได้จากการที่มัันมีขนสีดำทั้งตัว (M.I.B.= Meaw in black)

โศกนาฏกรรมเกิดขึ้นเมื่อนังมิบกำลังเดินข้ามถนน
หมาเพชฌฆาตตัวใหญ่ข้างบ้านเดินทื่อ ๆเข้ามา
ไม่พูดพล่ามทำเพลงงับคอนังมิบทีเดียวฉับ
ปราศจากรอยแผล ไม่ทิ้งรอยเลือดเป็นเบาะแส
(โอว...ม่าย ...พระช่าว แกจะตายไม่ได้นะ ม่าย โอ้...)

นังมิบทอดร่างนอนตายอนาถข้างถนน ไม่มีใครแม้แต่คุณหมอพรทิพย์จะมาชันสูตร ....อา...นังมิบผู้บริสุทธิ์ต้องมาตายเปล่าเช่นเดียวกับแมวเคราะห์ร้ายตัวอื่น ๆกระนั้นหรือ? ทิ้งลูกตัวเล็ก ๆเป็นกำพร้าเดียวดายไว้เบื้องหลัง (สำนวนไทยรัฐต้องว่า...เป็นที่น่าเวทนาแก่ผู้พบเห็นยิ่งนัก) นังมิบนับเป็นเหยื่อรายที่ 4 ของเจ้าเพชฌฆาตตัวนี้แล้ว ..โอ ความยุติธรรมอยู่ที่ไหนหนอ เราขอเรียกร้อง

เจ้าตัวเล็กต้องนอนกับจอห์นนี่พี่ชายของมัน มันซุกไซร้ปากหาดูดนมตามสัญชาตญาณ ในที่สุดเมื่อพบกับหัวนมของเจ้าจอห์นนี่ มันเริ่มดูดดดด แรก ๆเจ้าจอห์นนี่ทำหน้าเจี๋ยมเจี้ยม แต่ยอมให้น้องมันดูด กระทั่งเจ้าจอห์นนี่เริ่มรู้หน้าที่ของมัน ถึงเวลาก็มานอนให้นมน้องเป็นประจำทุกวัน ถามมันว่าเจ้าไม่จั๊กจี๋บ้างรึจอห์นนี่? มันบอกว่า "ก็มีอยู่บ้างคับ แต่ทำไงได้ สงสารน้อง" แต่ดูไปมันก็ไม่ได้มีท่าทีเบี่ยงเบนทางเพศแต่อย่างใด อีกไม่นานมันก็คงจะพัฒนาเข้าสู่ระยะของความเป็นนักเลงตาม stage ปกติ

สิ่งที่มันอุทิศตัวเลี้ยงดูน้องนับเป็นเรื่องของวิฬารธรรม(คือธรรมประจำใจของแมว) ส่วนเจ้าตัวเล็กนั้นถึงแม้จะดูดไปลม ๆแล้ง ๆ แต่ก็มีความสุขตามยถากรรม สนองตอบความต้องการพื้นฐานของทารก ดั่งที่ แคทมันด์ ฟรอยด์* แมวนักจิตวิทยาผู้มีชื่อเสียงเรียกว่าเป็นระยะ Oral Stage นั่นเอง

โดยปกติแล้ว เจ้าจอห์นนี่เป็นแมวที่มีความสนใจเรื่องเทคโนโลยีเป็นพิเศษ ถ้าเผลอเป็นต้องแอบขึ้นมากดแป้นคีย์บอร์ดเล่น แถมยังชอบเล่นเกมรังนรกกับเขาเสียด้วย ไม่รู้ว่าไปซื้อเวลาเอาตอนไหน ถ้าเปิดฝา case ทิ้งไว้มันมักจะเข้าไปถอดสายไฟและอุปกรณ์บนเมนบอร์ดมาศึกษาทีละชิ้น หรือแอบแกล้งไปเขี่ยปลั๊กไฟตอนที่เรากำลังทำงานอยู่ แต่ร้ายกว่านั้นถ้าไล่ไม่ทัน มันจะนั่งยอง ๆเบ่งอึทิ้งในเครื่องเพื่อทดสอบปฏิกิริยาทางเคมีเข้าให้ด้วย

ข้อควรคำนึง
อย่าให้ความคุ้นเคยสนิทสนมกับแมวจนมันเชื่องเกินไป
เพราะเมื่อแมวเชื่องมันก็จะขาดสัญชาติญาณระวังภัย
แม้อันตรายเข้ามาถึงตัว มันก็จะไม่หนีหรือต่อสู้เพราะคิดว่าไม่มีอะไร
และในที่สุดมันก็จะจบชีวิตในวัยอันไม่สมควร

ข้อควรระวัง
จุดอันตรายที่สุดของแมวก็คือถนนหน้าบ้าน
จากสถิติประมาณว่า แมวประสบชะตากรรม ณ จุดอันตรายนี้ปีละไม่ต่ำกว่าสองล้านห้าแสนตัว ด้วยอุบัติเหตุ การฆาตกรรม และการลักพาตัว
( Dailycat Evening Post : กรอบบ่ายวันอาทิตย์)

" No one who has seen a baby sinking back satiated from the breast and falling asleep with flushed cheeks and a blissful smile can escape the reflection that this picture persists as a prototype of the expression of sexual satisfaction in later life."

*Catmund Freud (1756–1839), Siamese psychiatrist cat . Three Essays on the Theory of Sexuality,“Infantile Sexuality,” sct. 2 (1805; repr. in Complete Works, vol. 7, ed. by Catherina Meawzila 1853).

จากคุณ : Michael - [16 ก.พ. 45 00:53:32]

คนโบราณท่านมีความรู้ดีเรื่องแมว
ต่อไปนี้คัดมาจาก แบบเรียนอ่านเล่ม ๑
สำหรับชั้นเบื้องต้นของประถม ร.ศ. ๑๑๐
สมัยรัชกาลที่ ๕ นับถึงปัจจุบันก็ร้อยกว่าปีมาแล้ว

บทที่ ๘

แมวเราจำได้เพราะเรารู้จัก และเคยได้เห็นมาก รูปร่างมันคล้าย ๆเสือ แต่ตัวมันเล็กกว่าเสือ สีตัวมันดำ แดง ขาว ด่าง ต่าง ๆไม่เหมือนกันทุก ๆตัว บางตัวก็ด่างเปนสีขาวและดำบ้าง หลายชนิด ที่ปากมันมีหนวดเปนเส้นแข็ง ๆยาวๆ มันซ่อนเล็บได้เหมือนเสือ เล็บมันแหลมคมนัก เมื่อมันจะตบหรือตะครุบ มันทำเล็บให้ยื่นออกมาได้ ในตาและหูมันไวนัก ทั้งวิ่งและกระโดดก็เร็วนัก มันนั่งก็ได้ แต่ต้องเอาเท้าหน้าทั้งสองยันลงกับพื้นเหมือนหมา มันร้องก็ได้ เสียงมันดังแหง่ว แหง่ว แหง่ว มันกัดกันทำท่าพิลึก มันร้องหง่าว หง่าว หง่าว แล้วมันคำรามฮือ ฮือ แล้วก็โดดเข้าตบและกัดกัน ทำหางกระดุกกระดิก ๆปัดไปปัดมา แล้วร้องป๊าว ๆ! ป๊าว ๆ ! แป๊ว! (ตอนนี้ครูคงสอนสนุก) มันชอบกินหนู หนูกลัวมันนัก เขาชอบเลี้ยงมันไว้เพื่อจะให้มันกัดหนู เพราะหนูมันกวนเขา บางคนเขาชอบเลี้ยงไว้ดูเล่นก็มี เขาเอาเนื้อหรือปลาขยำเข้าให้มันกิน มันชอบเนื้อปลานัก เข้ามันก็กินได้ มันไม่สกปรกเหมือนหมา เขาเลี้ยงมันบนตึกและบนเรือน มันกลัวหมานัก เพราะหมาคอยกัดมัน เมื่อมันลงเที่ยวตามแผ่นดิน หมาไล่กัดมัน มันวิ่งหนีขึ้นต้นไม้เร็วนัก มันขึ้นไปหมอบและเดินเล่นบนต้นไม้ก็ได้ มันคล่องว่องไวดีกว่าหมามาก .

ข้อควรระวัง
เมื่อเจ้าอันธพาลแสนรักที่หายตัวไปนานกลับมาเยี่ยมบ้าน
อย่าผลีผลามเข้าไปโอบกอดปฏิสันถารกับมัน อาจโดนมันกัดเอาได้
และเราก็ไม่รู้ว่ามันออกไปกัดกับใครต่อใครได้รับเชื้ออะไรมาบ้าง
ต้องเข้าใจว่ามันก็เปรียบได้กับนักรบที่กลับจากสมรภูมิ
มีความเครียด ระแวดระวัง ประสาท เนื่องจากผ่านเวทีชีวิตจริงที่อาจจะโหดร้ายทารุณ
ไม่เหมือนกับพวกที่นอนแต่งเล็บ เลียขนอยู่บนโซฟา ดูละครทีวีอยู่ในบ้าน
ดังนั้นต้องให้เวลาในการปรับตัวและค่อย ๆเข้าหา มิเช่นนั้นเมื่อถูกมันกัด เราอาจจะเป็นฝ่ายต้องโดนฉีดยาเสียเอง

หนุ่มนักรัก

เจ้าจอห์นนี่เคยทำความตระหนกตกใจให้พวกเราครั้งหนึ่ง
ช่วงที่มันหายออกจากบ้านไปหลายวัน
คงจำกันได้เมื่อหลายปีก่อนตอนที่กองกำลัง Cat's Army เข้ายึดโรงพยาบาลศูนย์ที่ราชบุรี จนเป็นข่าวดังไปทั่วโลก คุณป้าข้างบ้านกระหืดกระหอบมาบอกว่าเพิ่งดูข่าวจากทีวี เห็นภาพเจ้าตัวหัวหน้าที่ถือปืนอยู่ที่หน้าประตูมีหน้าตาและสีเสื้อคล้ายกับเจ้าจอห์นนี่มาก แถมยังมีชื่อเหมือนกันอีกด้วย

ปู่ตบเข่าผาง!! เอาเข้าแล้วสิเจ้าจอห์นนี่ไปก่อเรื่องยุ่งอะไรเข้าแล้ว ตอนอยู่บ้านก็เห็นมันเป็นแมวเรียบร้อยดีนี่นา ตั้งแต่ออกไปเป็นพวกหัวไม้นอกบ้านนี่แหละที่มีพฤติกรรมแปลก ๆ สงสัยจะถูกพรรคพวกจูงหัวไปเข้ากลุ่มอันธพาลร้าย ๆแบบรู้เท่าไม่ถึงการณ์รึกระมัง

คนทั้งบ้านติดตามข่าวนี้ด้วยความเป็นห่วงไม่เป็นอันกินอันนอน หวังว่าเจ้าจอห์นนี่คงไม่หลงผิดคิดสั้นทำอะไรที่ร้ายแรงลงไป เพราะที่เห็นจากข่าวหน่วย SWAT อรินทราชเล็งปืนติดลำกล้องอยู่เต็มไปหมด แต่พอรุ่งเช้า เจ้าจอห์นนี่ก็โผเผลอดช่องประตูแมวที่ผนังห้องครัวเข้ามา หน้าตาอ่อนระโหยโรยแรงไม่พูดไม่จาอะไร มาถึงโซฟาก็ล้มแผละลงนอนแผ่หลับเป็นตายทั้งวัน

มารู้ทีหลังว่าที่หายไปหลายวันนั้น มันไปติดสาวที่บ้านปากซอย
ว่ากันว่าพวกไอ้หนุ่มหัวไม้และอันธพาลทั้งหลายไปวนเวียนกันอยู่ตรึม
ส่งเสียงแป๊วป๊าวเบ่งศักดากันดึก ๆดื่น ๆ ทำเอาผู้คนไม่ได้หลับไม่ได้นอน
เจ้าของบ้านโมโหออกมาสาดน้ำไล่ทำเอาแตกกระเจิงกันไปหลายที แล้วก็กลับมารวมตัวกันใหม่เหมือนกับพวกแก๊งรถซิ่งเอาเถิดเอาล่อกับตำรวจยังไงยังงั้น แต่ท้ายที่สุดผู้ที่พิชิตใจเจ้าสาวคือเจ้าอันธพาลขาใหญ่สายดำที่ข้ามมาจากอีกซอยหนึ่ง ทำเอาแมวหนุ่มที่เหลือแห้วไปตาม ๆกัน

เจ้าจอห์นนี่อาจจะอกหัก แต่พวกแมวไม่ค่อยจะมีความจำเรื่องพวกนี้นานสักเท่าไหร่ เพียงแค่เลี้ยวมุมถนนมันก็ลืมเสียสิ้น เชื่อเถอะว่ามันจะไม่คิดสั้นเขียนจดหมายตัดพ้อทิ้งไว้กับขวดยาพิษหรือปืนสั้นให้ Dailycat ได้พาดหัวเป็นที่สมเพชของประชาชนแมวหรอก ตกลงที่ตั้งหัวเรื่องว่า"หนุ่มนักรัก" นั้นก็เลยไม่เข้าประเด็นสักเท่าไหร่

ข้อควรทดลอง
มีความเชื่อกันว่าแมวกับน้ำนั้นไม่ถูกกันอย่างยิ่ง
เราจึงไม่ค่อยเห็นใครอาบน้ำให้แมวเหมือนที่เรามักอาบให้หมา
แต่อันที่จริงเราสามารถอาบน้ำให้แมวได้ แต่ก็ต้องฝึกมันให้ชินตั้งแต่เล็ก ๆ
สิ่งสำคัญที่สุดคือต้องใช้น้ำอุ่น ผสมน้ำให้อุ่นมาก ๆหน่อยในกะละมัง
จับลูกแมวรวบขาให้มิดชิดซ่อนเล็บมันให้รัดกุม ค่อย ๆ"จุ่มก้น"มันลงไป
มันจะไม่มีปฏิกิริยาต่อต้านเลย
สามารถอาบฟอกได้ตามสบายแต่ต้องเบา ๆ อย่าให้ตื่นตกใจ
เมื่ออาบเสร็จรีบเอาขึ้นเช็ดด้วยผ้าขนหนูให้แห้ง
ขยี้ให้ขนฟูทั่ว ๆ(ใช้เฉพาะผ้าขนหนูอย่าใช้ผงฟู)
แล้วเอาไปผึ่งแดดให้อุ่นก่อนพับเก็บไว้ตามเดิม (เฉพาะผ้าขนหนู)

แต่การที่เอากาละมังใส่น้ำกวนน้ำแข็งให้เย็น ๆ
เพื่อจะฝึกให้เป็นแมวน้ำขั้วโลกนั้น
ไม่แนะนำเป็นอย่างยิ่งเพราะตัวท่านอาจจะได้รับอันตรายถึงแก่ชีวิตได้

ความคิดเห็นที่ 12
ได้เก็บข้อมูลทางเทคนิคไว้หมดแล้ว จะนำไปแก้ไขปรับปรุง ให้กับ โดเบอร์แมนรุ่นใหม่ในการเจอกับแมวจิ๋กโก๋ แฮ่....แฮ่....
จากคุณ : หาเรื่อง - [17 ก.พ. 45 13:04:16]

ความคิดเห็นที่ 13
งั้นอิฉันขออนุญาตกอ็ปเอาไปโพสต่อเพื่อความสำราญของชาวเรือนวิฬารนะค้า
พยายามเข้าค่ะ ทางนู้นเรียกร้อง อยากเห็นหน้าเหล่าสมุนหัวโจก หัวไม้ของคุณMichale
ขอดูหน้าตาจอนนี่ด้วยนะคะ ฮี่ๆ ถ้าเจอจะได้นำส่งไปขอค่าหัว
จากคุณ : ยายมะลิ - [17 ก.พ. 45 13:40:47]

ความคิดเห็นที่ 14
เออจริงด้วย...คุณ Michale พิมพ์เรื่องขายเหอะ น่าอ่านนะ สำนวนคุณนี่
เอามาวางตลาดพร้อมกันเลยดีมะ ของเราชื่อ...หมาๆ ของแม่เอย (กะลังเขียนอยู่
เขียนมาตั้งกะปีที่แล้ว ยังมิจบเยย เพราะหมาเราเยอะ) ส่วนของคุณเก๊าะชื่อ แมวๆ ของพ่อเอย
55555555555555555555 ขายได้เท่าไหร่ หักเปอร์เซนต์ไปช่วยหมาๆ แมวๆ จรจัดกันเถอะเรา
จากคุณ : อ๋วนอ้วนเอย - [17 ก.พ. 45 19:40:56]

ความคิดเห็นที่ 15
ฮี่ๆๆๆๆ ฮ่าๆๆๆๆ เขียนได้น่ารักจริงๆค่ะ เอามาเล่าบ่อยๆนะคะ ชอบ อิ อิ
จากคุณ Shine [17 ก.พ. 45 23:48:08]



ความคิดเห็นที่ 16
ชอบมุข M.I.B. เจงๆ อิ อิ หนังสือพิมพ์ daily cat มีขายเล่มละ 7 ปลาทูน่า มั้ง
จากคุณ ยายมะลิ [17 ก.พ. 45 23:55:50 ]

ความคิดเห็นที่ 17
ชอบด้วยๆๆๆ คุณเหมียว Michale มารายงานข่าวจาก Dailycat ให้อ่านอีกนะ
เพราะที่บ้านอยู่ห่างไกลฟามเจริญ นสพ.ฉบับนี้เข้าไม่ถึงน่ะ 5555555
จากคุณ แมวบ้า [18 ก.พ. 45 00:16:34 ]

ความคิดเห็นที่ 18
เค้ารับกันเดือนเท่าไหร่หว่าเล่มเนี้ย ท่าทางจะฮา! เอามั้งๆ
จากคุณ mamamee [18 ก.พ. 45 10:06:27 ]


ความคิดเห็นที่ 19
อืมม์ น่าคิดเหมือนกันนะคับ แต่เรื่องนี้ผมต้องตกลงกับเจ้าแมวพวกนั้นให้ดีก่อน
เรื่องเปอร์เซนต์ค่าตัวอะไรเนี่ย พวกมันหัวหมอกันทั้งนั้นเลย
หรือไม่ต้องเขียนให้เป็นนามสมมุติเพราะถ้ามันรู้มันต้องคอยแกล้งผมแน่ ๆ ฮี่ ฮี่
คุณอ๋วนอ้วนเอยเอามาฉายตัวอย่างหน่อยซิครับ อยากอ่านเรื่องหมา ๆของแม่เอย
จากคุณ : Michale - [18 ก.พ. 45 14:46:25]


ความคิดเห็นที่ 20
เอิ๊ก ๆ ๆ ชอบจาย คารมคุณMichale ซะแย้วจิ คิก ๆ จี้ ดีอ่ะ
จากคุณ Happy [18 ก.พ. 45 16:39:54]

ความคิดเห็นที่ 21
ด่วนที่สุด !! เรียนคุณ หาเรื่อง ครับ ตอนที่ผมกำลังเปิดอ่านกระทู้ของคุณอยู่นั้น ผมไม่รู้ว่าเจ้าหัวโตซีเนียร์เข้ามาตอนไหน มันแอบมาอยู่ข้างหลังผม อ่านข้อความของคุณแล้วยิ้มที่มุมปาก พร้อมกับทำเสียง หึ หึ ในลำคอ วันนี้ทั้งวันมันยังไม่เข้าบ้านเลย จึงอยากขอเรียนด้วยความเป็นห่วงว่า ถ้าในระยะนี้ มีแมวหัวโต ๆ ลายเสือ สีดำสลับเขียว (สีออกแปลก ๆกว่าแมวธรรมดาทั่วไป) ไปป้วนเปี้ยนอยู่แถวใกล้ ๆบ้าน ขอให้โปรดระวังด้วย ฉุกเฉินโปรดแจ้ง 191 เพราะเจ้าหัวโตนั้นเป็นทายาทสายตรงของเจ้าเหลืองผู้เหี้ยมโหด (ฺ Big Yellow the Terrrible) ไว้วันหลัง ถ้ามีโอกาส ผมจะเล่าถึงเจ้าเหลืองให้ฟังกัน เรียนมาด้วยความเป็นห่วงอย่างยิ่งครับ คุณยายมะลิครับ เสียดายที่ไม่มีรูปครับเพราะไม่มีกล้อง แต่วันหลังถ้าพวกมันยอมอาจเสก็ทช์ภาพมาพอให้เห็นรูปพรรณได้
จากคุณ : Michael - [18 ก.พ. 45 19:52:14]

(หัวโตซีเนียร์-ทายาทอ้ายเหลือง)

(มัดตู่ แมวขี้อ้อน
ปัจจุบันเป็นเหมียวซิล่า
น้ำหนักตัวไม่ต่ำกว่า 2 ตัน)

ความคิดเห็นที่ 22
ถ้าพิมพ์เป็นหนังสือเมื่อไหร่อย่าลืมบอกนะคะ จะไปอุดหนุน ทั้งฉองเล่นเลยง่ะ ทั้งหมาทั้งแมว แฮ่ๆ จากคุณ : หนูมะตูม - [19 ก.พ. 45 01:11:29]

ความคิดเห็นที่ 23
เรียน คุณยายครับ ถึงแม้ว่าผมจะเข้าไปในเว็บบอร์ดไม่ได้ แต่ก็เข้าไปเยี่ยมชมเรือนวิฬารหลายครั้ง พวกแมวชมกันเปาะ บอกว่าเป็นเว็บแมว ๆที่ดีมาก แม้แต่เจ้าหัวโตซึ่งปกติไม่สุงสิงกับใครก็ยังแอบหลิ่วตาข้างหนึ่งดู จึงเรียนมาเพื่อทราบครับ
จากคุณ : Michale - [19 ก.พ. 45 09:27:40]

ความคิดเห็นที่ 24
คุณMichale เข้าไม่ได้งั้นเอาแฟนๆที่ร่ำร้องอังกอร์ๆมาแปะให้ชมละกันนะคะ เข้าได้เมื่อไรโดนแฟนรุมแจกรอยตีนแมวไม่ทันแหงๆ ความคิดเห็นที่ 1
จากคุณ : ยายมะลิ - [19 ก.พ. 45 11:23:57]

"อ้ายเหลือง" เทพเจ้าแห่งความกลัว"
(Big Yellow the Terrible)

ตำนานหฤโหดหน้าหนึ่งของประวัติศาสตร์วิฬารชาติ
ศูนย์รวมความอำมหิตแห่งความอำมหิต
ต่อให้จอมโหดที่มีชื่อเลื่องลือทั้งหลาย
ไม่ว่าจะเป็นอีวานผู้โหดร้าย, Blue Beard,
Jack the Ripper,Marquis de Sade, Charles Manson, Hannibal Lector,
Andrei Romanovich Chikatilo, หมอเม็งเกเล่, หมอเสริม, ซีอุย และ..ฯลฯ
โอย....ทั้งหมดนี้มารวมกันก็ยังไม่ถึงครึ่งความเหี้ยมโหดของมันได้เลย

แค่เอ่ยชื่อ "อ้ายเหลือง" ออกมา
เท่านี้ก็พอที่จะทำให้แมวที่ได้ยิน ขนฟู หางพองเหมือนแปรงล้างขวด
หูตั้งชัน ฉี่ราด อย่างไม่อาจควบคุมตนเองได้

(ฉาก สถานที่ : บริเวณรั้วหลังบ้าน ใต้เงาต้นมะม่วง
เวลา : ยามดึก ในความมืดสลัวของคืนข้างแรม
ดนตรีประกอบ : fade in - เสียงเพลงอ่อนหวาน แต่แฝงด้วยความเย็นยะเยือกสยองหัวใจ
Bloody Moonlight Sonata Opus 27, No. 2 ของ L.V.Cathoven )

อา...รัตติกาล รัตติกาล อันเป็นเสมือนโมงยามแห่งฝันร้าย
แมวทุกตัวมิปรารถนาให้แสงสว่างแห่งดวงอาทิตย์ล่วงลับขอบฟ้าไปเลย
เพราะรัตติกาลคือเวลาของการออกซิ่ง เอ๊ย..ออกล่าของอ้ายเหลือง
ห้าทุ่มไปถึงตีห้า โมงยามหัวใจสลาย คือช่วงการมาเยือนของมัน

จากทิศทางไหน...ช่วงขณะใด ...??
ใครเล่า..จักคาดคะเนถึงการจู่โจมอันร้ายกาจของมัน
มันอาจเยื้องย่างมาเหนือราวรั้ว ไต่ลงมาตามกิ่งมะม่วง หมอบคลานเงียบเชียบมาบนหลังคา ดิ่งพสุธาลงมาจากฟากฟ้า หรือโผล่พรวดขึ้นมาจากหลุมขยะที่ลานหลังบ้าน ไม่มีใครสามารถบอกได้.....
ก็ผู้ที่ได้ประจันหน้ากับมันตรง ๆแบบที่สามนั้นเล่า (Close Encounters of the Third Kind) ล้วนแต่จบเห่ลงหลุมไปแล้วทั้งสิ้น ...ก่อนจะทันปริปากร้องแง๊วออกมาด้วยซ้ำ

คืนนี้ แมวทุกตัวจัดการธุระส่วนตัวของตนตั้งแต่หัวค่ำ
หลังจากกลบอึของตัวด้วยทรายอย่างมิดชิด
พวกมันตะลีตะลานเข้าบ้านเก็บตัวเงียบเชียบ
...........เพราะเหตุใดหรือ ?
ก็เพราะคืนนี้มันเป็นแรม 7 ค่ำนะซี
ทำไมต้องเป็น 7 ค่ำ? ไม่มีใครทราบเหตุผลที่แน่ชัด
แต่จากสถิติของสถานีตำรวจแมวประจำตำบลระบุว่า
การโจมตีของอ้ายเหลืองในพื้นที่้ี่นี้มักเกิดขึ้นในคืนแรม 7 ค่ำ
หรือว่ามันเป็นฆาตรกรต่อเนื่องที่มีตารางเวลาประกอบอาชญากรรมที่แน่นอน !!!!! โอว....พระช่าว จอร์จ

เวลาล่วงผ่านไปแต่ละชั่วโมงนาที
ช่างบีบคั้นทรมานหัวใจพวกแมวยิ่งนัก
เที่ยงคืนล่วงผ่านไปนานแล้ว....
พวกแมวพยายามนึกไปในทางที่ดี ...บางที...คืนนี้มันอาจจะไม่มา
พวกมันเกร็งตัวนิ่งไม่ขยับเขยื้อนมาแต่หัวค่ำ ไม่มีแม้แต่เสียงแกรกกรากใ้ห้ได้ยิน
กระทั่งแมวตัวหนึ่งเผลอตดปู้ดออกมาเบา ๆ
พวกที่เหลือสะดุ้งตกใจถึงกับพลั้งปากร้องอุทานวีดว้าย หลังจากนั้นก็พากันบ่นพึม
ขณะอีกหลายเสียงเฝ้าสวดภาวนาอยู่ในความมืด
ขอให้คืนนี้ปีศาจแห่งความชั่วร้ายจงเลยผ่านบ้านหลังนี้ไปเถิด

.....จันทร์เสี้ยวลับขอบฟ้าไปแล้ว เหลือแต่ความมืดปกคลุมราตรีอันเย็นยะเยือก
กษณะนั้น ...จิ้งหรีดเรไรที่เซ็งแซ่ หยุดกรีดปีกเงียบเสียง
กบเขียดที่ร่ำระงมในธารน้ำพลันสำลักก้อนสะอื้นในลำคอนิ่งงัน
......ไม่มีแม้ความเคลื่อนไหวของสายลม
......ใบไม้นิ่งไม่ไหวติง
ความเงียบอันเสมือนลางร้าย.....
สัญญาณแห่งมรณะ สัญญาณแห่งความตาย !! คืนนี้โชคช่างไม่เข้าข้าง

มันมาแล้ว มันกำลังมา !!!
บรรยากาศกดทับหนักอึ้ง แมวทุกตัวสะทกสะท้านหัวใจแทบหยุดเต้น
ทั้งแมวหนุ่มสาว ลูกเล็กเด็กแดงต่างพยายามเบียดตัวให้ลีบที่สุดในซอกมุมของตัว กลั้นลมหายใจผะแผ่วแทบขาดห้วง อุ้งเท้าเย็นเฉียบ ตัวสั่นระริก
ไร้สุ้มเสียงใดเล็ดลอดออกจากปาก

นั่น... นั่นไง มันมาแล้ว
เงาตะคุ่มของสิ่งหนึ่ง กระโดดตุบจากต้นมะม่วงลงเหนือราวรั้ว
สง่างามราวกับนางแบบที่นวยนาดบนแคทวอล์ค นัยน์ตาสีเหลืองฉายฉานเป็นประกายในความมืด มันค่อย ๆเยื้องย่างมา

แต่แล้ว..ใครจะคาดคิด !!
มันเดินเหยียบพลาดเกือบพลัดร่วงตกจากรั้ว โอว ...ม่าย ม่ายน่า เดชะบุญมันพลิกกลับตัวทัน และโชคดีจริง ๆ ไม่มีใครเห็น
" ฮึ่ม...ไม่งั้นเสียฟอร์มแย่ "
มันคำรามอยู่ในลำคอ พร้อมกับกวาดสายตามองโดยรอบ

บานพับช่องประตูเล็กที่ผนังด้านล่างของห้องครัวลั่น..แอดดดด
โอว ม่าย....ม่าย..... พระช่าว ม่าย หัวใจของพวกแมวร่ำร้อง
(ดนตรีประกอบ บีบคั้น น่ากลัว ขนพองสยองเกล้า)
ดวงตาอำมหิตแวววามทอประกายเย็นเยียบฝ่าความมืดส่องลอดเข้ามาภายใน
ตามมาด้วยศีรษะขนาดมหึมาใหญ่ เขี้ยวแหลมโง้งแสยะยิ้มน่าชัง
ขนเหลืองซีดลายเสือ หางขอดอัปลักษณ์
มันค่อย ๆเคลื่อนผ่านช่องประตูเข้ามาอย่างช้า ๆ
และฉับพลันนั้นเอง !!!!
(ดนตรีทั้งวงโหมบรรเลงขึ้นพร้อมกันคนละคีย์
เครื่องดนตรีทุกชิ้นไม่มีการเทียบเสียง กลองทิมปะนีและกลองสะบัดไชยรัวไม่ยั้ง ม้าล่อและฉาบตีกระหน่ำประสมโรง - ซออู้และซอด้วงยั้งมือรอจังหวะ)

เสียงร้องกรีดสับสนของฝูงแมวระเบิดขึ้นท่ามกลางความมืด
ห่าโลหิตสาดกระจาย กลิ่นคาวคละคลุ้ง
ขนและหนังถูกฉีกกระชากด้วยคมเล็บ
คมเขี้ยวฝังลึกลงในเนื้อ
เสียงโหยหวนของความเจ็บปวดและความกลัว
ข้าวของหล่นล้มโครมครามระเนระนาด เสียงวิ่งและกระโดดพลุกพล่าน
นี่คือการโจมตีอันรวดเร็ว ร้ายกาจ อำมหิต และเฉียบขาดไร้ความปรานี
มันเป็นช่วงขณะแห่งมิคสัญญีภาพ อา...วันแห่งคำพิพากษาโลกมาถึงแล้วหรือไร

เสียงโครมครามปลุกชายเจ้าของบ้านตกใจตื่น ผลุดจากเตียงคว้าไม้กวาดรุ่น Nimbus 2000 (secon hand)พุ่งปราดจากห้องนอน แต่ช้าไปเสียแล้ว เงาสีเหลืองปีศาจวูบออกไปทางช่องประตูแมว เลียดเลื่อนไปเหนือสนามหญ้าหลังบ้านดุจเงาผีร้าย วิญญาณแห่งภูติพราย ทะยานขึ้นไปบนรั้วและเยื้องย่างช้า ๆราวสีหราชลำพอง หางขอดอัปลักษณ์กระดิกไปมาช้าๆ นัยน์ตาสีเหลืองคู่นั้นหันกลับมาจ้องประสาน โอว คุณพระช่วย !! ....
ไม้กวาดถึงกับหลุดร่วงออกจากมือโดยไม่รู้ตัว (อืมม์....... เวอร์ไปรึเปล่าเนี่ย)
ชายเลี้ยงแมวได้แต่ตะลึงยืนมอง ปล่อยให้มันค่อย ๆหันกลับ เคลื่อนกายหายลับไปกับความมืดอย่างลอยนวลต่อหน้าต่อตา

เมื่อสวิทช์ถูกกดให้ไฟสว่างไสวขึ้น
สภาพที่เหลืออยู่ช่างไม่ต่างกับมหานครนิวยอร์คตอนสายของวันที่ 11 กันยายน 2001 เศษทรากปรักหักพัง รอยเปรอะและคาวเลือด กลิ่นฉุนกึกของขี้และเยี่ยว สาดเลอะไปทั่วทุกหนทุกแห่ง บนเก้าอี้ ฝาผนังและพื้นห้อง พวกลูกแมวตัวสั่นเทาค่อยโผล่หน้าออกมาจากซอกมุมต่าง ๆทีละตัว สองตัว
อา มันเป็นภาพที่น่าสยดสยองโดยแท้ คืนมหาวินาศ คืนโกลาหล คืนมหาวิปโยค
คืนที่จะไม่มีวันลืมเลือนจากหัวใจแห่งวิฬารชาติทั้งปวง
(ซออู้บรรเลง ธรณีกรรแสง ที่ระดับเสียง 32.6 เดซิเบล)

การโจมตีรุนแรงเช่นนี้เกิดขึ้นติดต่อกันอีกไม่ต่ำกว่าสามครั้ง ไม่รวมถึงการเข้ามาป้วนเปี้ยนอยู่บริเวณใกล้ ๆเหมือนเงาปีศาจ ....มันเป็นฝันร้ายที่ไม่มีผู้ใดจะยับยั้งได้ หน่วยพิทักษ์พยานถูกส่งมาคุ้มครองพวกแมวตามคำร้องขอ

    หน่วยล่าสังหาร หน่วยป้องกันอาชญากรรมล่วงหน้าหรือ Pre-crime ยาพิษ หลุมพราง กับดัก ตาข่ายไฟฟ้าแรงสูง กล้องอินฟราเรด สปายแคม สปอตไลต์ แก๊สน้ำตา แก๊สหัวเราะ ยาสลบ ปืนต่อสู้อากาศยาน จรวด RPG ขีปนาวุธพิสัยใกล้ อาวุธเคมี อาวุธเชื้อโรค ระเบิดซีโฟร์ ระเบิดพลีชีพ car-bomb ตลอดจนบั้งไฟพญานาค ล้วนแต่ถูกส่งเข้ามาเพื่อการทำลายล้างมันลงให้ได้ ทว่า.........
ไม่มีสิ่งใดระคายเคืองมันแม้แต่เส้นขน
หรือจะมีพลังอำนาจอันลี้ลับคุ้มครองมันอยู่??

ยามนั้น ฝูงแมวถูกครอบงำใต้เงามืดแห่งความสะพึงกลัว ไม่มีใครจะกล้าออกจากบ้านยามค่ำคืนแม้แต่ตัวเดียว (ทุกตัวเลยต้องอึในบ้านเป็นหย่อม ๆ! - ว้า แย่จัง)
ถนนหนทางเปลี่ยวร้างวังเวงเหมือนย่านวัดมหาบุศย์ ยามที่นางนากออกมาเอื้อนเสียงเห่กล่อมลูกน้อย ระเบียบสังคมกลับคืนมาสู่ชุมชนแมวอีกครั้ง แหล่งมั่วสุมยามค่ำคืนปิดตัวเองเงียบ ( สภาวะความซบเซาไต่ระดับขึ้นไปถึงร้อยละ 86.52 ราคาหุ้นที่ตลาดหลักทรัพย์ร่วงระเนระนาด - รายงานจาก Dailycat -Midnight Breaking News)

ยุคสมัยแห่งความกลัวของอ้ายเหลืองดำเนินไปเช่นนี้เป็นเวลาเกือบหนึ่งปีเต็ม
ก่อนที่จะค่อย ๆจางหายไปเหมือนหมอกควัน ไม่มีใครรู้ว่ามันหายสาบสูญไปไหนหรือเกิดอะไรขึ้น กลายเป็นคดีลึกลับหนึ่งในแฟ้มเอกซ์ของทางการที่หาข้อสรุปไม่ได้ จะเหลืออยู่ก็แต่เพียงตำนานสยองที่จะเล่าขานกันไปตราบชั่วลูกหลาน

สันติสุขกลับคืนมาแล้ว ความทรงจำร้าย ๆค่อยเลือนหายไป พวกหัวไม้เริ่มตระเวนส่งเสียงแป๊วป๊าวรบกวนชาวบ้านยามค่ำคืนอีกครั้งหนึ่ง ทว่าการสาบสูญไปของอ้ายเหลืองทำให้พวกแมวมีความพึงใจกระนั้นหรือ ?
ความโหดร้ายของมันเป็นที่เกลียดชังของพวกแมวจริงหรือ ?
คำสาธยายพระสูตรในรหัสยลัทธิของวาชศรพในเรื่องกามนิต-วาสิฏฐี
กล่าวไว้ดังนี้
"สูเจ้าคิดถึงเทวะด้วยฤา…หามิได้! …ไม่แน่นัก….เพราะความว่างเปล่า เพราะคัมภีร์และเพราะตำนาน (อิติหาส)"
(ไม่เกี่ยวกันสักเท่าไหร่ แต่ใส่แล้วดูดีขึ้นเยอะเลย)

คำว่า...ไม่แน่นัก ..เป็นเช่นไร ?
ครั้งหนึ่งขณะที่หญิงแม่บ้านกำลังทำความสะอาดบ้าน
หล่อนสังเกตเห็นรอยข่วนขยุกขยิกที่ข้างผนังตอนล่างเกือบชิดพื้น
ซึ่งถ้าไม่สังเกตให้ดีก็ยากที่จะมองเห็น
หล่อนพยายามที่จะเช็ดมันออกหลายครั้ง แต่ไม่สำเร็จ
แต่ด้วยความที่เป็นคนละเอียดละออช่างสังเกตอันเป็นพรสวรรค์ที่ติดตัวแต่กำเนิด
หล่อนจึงลองเอาแว่นขยายมาส่องดูเพื่อให้รู้ว่ามันคืออะไร
แต่แล้วก็ถึงกับอึ้งด้วยความประหลาดใจ
อา......ถึงกับเป็นกวีบทหนึ่ง ! ที่ข่วนเอาไว้ด้วยรอยเล็บ

" ลมหวนมาชวน ลืมสิ้นดอกไม้ใด....
เหลือเพียงสีเหลืองสะคราญ แห่งบุปผาในหทัย

โอ วิฬารเทพผู้ทรงพลังแลอำนาจ
ทูตผู้รังสรรค์รสชาติแห่งชีวิต
ในเงื้อมหัตถ์ท่านลิขิต
คือหัวใจดวงนิดของฝูงแมวต่ำต้อยเฉกเรา

กระตุกเร้าระเริงโลดลีลาสยอง
ประคองแต้มแต่งคืนค่ำอันชาชืด
ไร้คมเขี้ยวและกรงเล็บแห่งท่านชีพคงจืด
วันคืนคงจะวืดเหลือความหมายใด

ความกลัวเร้าระทึก หฤโหดสดศรี
วิญญาณโฉดศักดิ์สิทธิ์แห่งชาตรี
ทุกบุรุษปรารถนาที่จะมีมัน
โอ้พลังอำนาจที่ยิ่งใหญ่
ประกายไฟลุกโพลงดั่งฝัน
เหล่าแมวสยดสยองขนพองพลัน
หูชัน หางชี้ ขี้แตกเอย
รู้ไว้ด้วยเถิด.......
"สิ่งสำคัญมิอาจเห็นได้ด้วยตา แต่สัมผัสได้ด้วยหัวใจ"
(แน้ เจ้าตัวนี้เป็นแฟน 'เจ้าชายน้อย' เสียด้วย !! )

....ท่านคือผู้เปลื้องทุกข์ไถ่บาปแก่วิฬารชาติ
รู้ไหมว่า ก่อนราตรีที่ท่านจะจู่โจม
ข้าพเจ้าทุกข์ทรมานด้วยโรคท้องผูกมาถึงสองอาทิตย์
แต่คืนนั้น........
ข้าพเจ้าอึราดถึงสามครั้งติด ๆ กันแน่ะ !! "

ขอคารวะจากใจ
(ลงชื่อ) จ.

จากคุณ : Michael - [19 ก.พ. 45 22:25:40]

(มัดตู่แมวขี้เซา)

ความคิดเห็นที่ 26
สนุกจังเลย แล้วมา post ต่ออีกนะคะ จะรออ่านค่า ่
จากคุณ : lego - [20 ก.พ. 45 07:13:29]

ความคิดเห็นที่ 27
hahhahah sanuk ti sud lei... ka-rom kom kaii mak kah.... will waiting for next episode na kah
จากคุณ : gigi (gi2) - [20 ก.พ. 45 08:37:30]

ความคิดเห็นที่ 28
55555555555555555 อารมณ์ขันเจงๆ
จากคุณ : =p o o k p u i= - [20 ก.พ. 45 08:59:16]

ความคิดเห็นที่ 29
:-) รออ่านอีกค่ะ
จากคุณ : Omnivorous - [20 ก.พ. 45 18:48:21]

ความคิดเห็นที่ 30
55 555 เอาอีกๆ
จากคุณ : แมวหูหงิก - [21 ก.พ. 45 00:44:22]

ความคิดเห็นที่ 31
อยากอ่านอีก อยากอ่านทุกวัน แต่กระทู้มันตกหน้าแล้วล่ะ คุณMichale ขึ้นกระทู้ใหม่เถิดค่ะ เสียดายง่ะ เคยติดบิลบอร์ดอยู่วันนึงก็โดนกระทู้รุนแรงเบียดตกไปซะได้ ว่าแต่ว่าอยากรู้จริงๆว่าขาประจำมีอยู่กี่ตัวคะนี่ อยากเห็นหน้าจิงๆเลยว่าร้ายกาจขนาดนั้นมันจะเป็นไง แล้วคุณMichale ใช้ เน็ทฟรีขององค์การแน่ๆถึงเข้าwebboard เรือนวิฬารไม่ได้ เอรึตอนนั้นมันล่มพอดี ว่างๆเวลาแมวๆเบื่อก็ลองใหม่นะคะ แฟนๆฝากมาจีบค่ะ ถ้าจะดีขออีเมวก้อได้ค่ะ romeonotdie@hotmail.com
จากคุณ : ยายมะลิ - [22 ก.พ. 45 16:25:01]

Dailycat breaking news
รายงานข่าวด่วนต้นชั่วโมง 15.00 น. 12 มีนาคม 2548

               รัฐมนตรีกระทรวงมหาดไทยและ ผู้บัญชาการตำรวจสูงสุด
ยันการกลับมาของอ้ายเหลืองเป็นแค่ข่าวลือ วอนประชาแมวอย่าหลงกลตกเป็นเหยื่อ เชื่อเป็นการสร้างสถานการณ์ของผู้ไม่หวังดีและ การก่อกวนของผู้เสียผลประโยชน์ จี้สันติบาลล่าต้นตอกระชั้นชิด หวั่นทำเศรษฐกิจพินาศ

            เนื่องจากในระยะนี้มีข่าวลือหนาหูตามวงการต่าง ๆ ว่ามีผู้พบเห็นการปรากฎตัวของอ้ายเหลืองตามสถานที่ต่าง ๆ รวมทั้งมีกลิ่นปัสสาวะแมวฉุนจัด รอบรั้วของสถานที่ราชการสำคัญหลายแห่ง อ้ายเหลืองจอมโหดผู้สร้างตำนานสยองได้เงียบหายไปอย่างลึกลับไม่ปรากฎข่าวคราว ๓ ปีมาแล้วเริ่มกลับมาเ็ป็นที่สนใจและสร้างความตื่นตกใจแก่ประชาแมวอีกครั้งจากข่าวลือที่แพร่สะพัดไปทั่ว    อย่างไรก็ตามเป็นที่สังเกตว่าวงการวิฬารไฮโซไม่ได้ให้ความสนใจในเรื่องนี้มากนัก แค็ทวอล์คต่าง ๆ ทั่วเมืองกรุงยังคงมีพวกแมวสาว ๆ พากันนวยนาดอวดแฟชั่นรับลมร้อนล่าสุดจากปารีสอย่างไม่ยี่หระสายตาแมวหนุ่มทั้งหลายอยู่เช่นเคย กระทรวงสาธารณสุขคาดการณ์ว่าจะมีประชากรแมวเพิ่มขึ้นไม่ต่ำว่าหกแสนห้าหมื่นตัวทั่วประเทศในช่วงสองไตรมาสหน้า

หางโด่ - สำนักข่าว DCN รายงาน