ต้นนี้อยู่บนถนนตัดใหม่ใกล้กับตลาดคำเที่ยง


ต้นนี้อยู่ริมฝั่งแม่น้ำปิงตรงหน้าโรงน้ำแข็งวังสิงห์คำ


บริเวณใกล้คลองแม่ข่า ชุมชนศรีลานนา


๗ กุมภา ต้นโปรดที่อยู่ข้างทางสายที่ผ่านไปมาประจำ


ขั้วดอกที่ร่วงไปแล้วเริ่มจะเจริญเติบโตไปเป็นฝัก

อีกแหล่งใหญ่ที่มีต้นงิ้วแดงขึ้นอยู่เป็นดง สวยงามมาก
คือที่โรงพยาบาลแมคเคน เขตอำเภอสารภีของเชียงใหม่ แต่ต้องมองจากฝั่งบ้านใหม่ท่าอิ ตำบลป่าแดด
ทิศตะวันตกของแม่น้ำปิง ส่วนยอดอันสูงสล้างของมันโผล่ขึ้นมาทักทายแต่ไกล


ลำต้นสูงเหนือต้นไม้อื่น ๆ ทำให้ มองเห็นได้จากทุกทิศ


จริง ๆแล้วมีแม่น้ำปิงคั่นอยู่ระหว่างถนนกับดงงิ้วแดงของฝั่งโรงพยาบาลแมคเคน

มุมนี้จึงจะเห็นแม่น้ำชัดเจน ปีที่แล้วผมเคยมาถ่ายรูปงิ้วแดงของที่นี่
แต่มาสายเอาปลายเดือนกุมภาซึ่งดอกวายเกือบหมดแล้ว
มุมเดียวกันย้อนไปราว ๕ เดือนก่อนต้นเดือนตุลาคม ๔๖ ยังอยู่ในหน้าฝนปลายฤดูพรรษา


แต่ละต้นจะมีดอกสีต่างๆกัน ตั้งแต่แดง ส้ม เหลือง


บางต้นมีขนาดใหญ่มากเมื่อเข้าไปดูใกล้ๆ

นี่เป็นอีกกลุ่มหนึ่งที่ผมชอบ ขึ้นอยู่บนแนวถนนฟากตะวันออกของบ้านแม่แต อ.สันทราย เชียงใหม่


ตอนที่กำลังถ่ายต้นงิ้วแดงอยู่นี้ รถเข็นขายเครื่องเหล็กจำพวกมีด ขวาน จอบกำลังเข็นผ่านมาพอดี
เจ้าของกำลังแวะเก็บดอกงิ้วแดงกันอยู่ แต่คล้อยหลังไปเพียง ๑๐ นาทีเท่านั้น รถเข็นคันนี้
ถูกเฉี่ยวชนฉีกขาดกระจัดกระจายเกลื่อนไหล่ถนน.... ใช้รถใช้ถนนต้องระวังอย่าได้ประมาทกันเน้อ !


ลำต้นที่โดดเดี่ยว ทุ่งนา และภูเขาบริเวณนี้สวยไม่ว่าฤดูไหน ๆ

ทุ่งนาหลังเก็บเกี่ยว แต่บางจุดเริ่มหว่านกล้านาปรัง หรือไม่ก็ปลูกพืชผัก


หลายคนคงจะคิดถึงชีวิตอันเงียบสงบของชนบท


ทุ่งหญ้าหลายแห่งแห้งกรอบกลายเป็นแหล่งไฟป่าอย่างดี
นี่ขนาดต้น ๆเดือนกุมภาฯเท่านั้นเองนะ
ยามที่มันโหมลุกเสียงปะทุเปรี๊ยะ ๆ มีลมแรงช่วยกระพือ น่ากลัวมาก


ทุ่งหญ้าชานเมืองเชียงใหม่ มองเห็นดอยสุเทพอยู่ด้านหลัง
เพลิงสงบแล้วหลังจากต้องระดมรถดับเพลิงมาช่วยกันดับหลายคัน
เอาภาพมาแถมให้ดู เพื่อเป็นอุทาหรณ์ก่อนเข้าสู่หน้าแล้งในอีกไม่นาน
ปีที่ผ่านมามีฝนน้อยมาก ภัยแล้งก็คงเป็นอีกปัญหาหนึ่งที่คาดว่าเราจะต้องเผชิญ


22 กุมภาพันธ์ 47- บางดอกที่บานช้ายังคงอยู่ แต่ส่วนใหญ่เปลี่ยนเป็นฝักนุ่นหมดแล้ว
ใบที่เหลือก็เหลืองหลุดร่วงรอผลิใบใหม่ในไม่ช้า