SOUTH1
รายงานเรื่อง "แอ่วใต้".

---

วันนี้ลุงหนานขอเอารูปถ่ายตอนไป "แอ่วใต้" มาลงปันกันผ่อ เพราะฮาดค้างมิตรสหายทังหลายไว้ตั้งแต่สองเดือนที่แล้ว ต้องขออนุญาตใช้คำบรรยายเป็นภาษาไทกลางเน่อครับ เพื่อจะได้อ่านเข้าใจได้ทั่วกัน อนึ่ง ต้องขออกตัวก่อนว่าการให้คำอธิบายใด ๆ เป็นเพียงเรื่องของความเห็นหรือความรู้สึกส่วนตัว หากจะมีความผิดพลาดคลาดเคลื่อนประการใด ก็หวังใจจะให้ผู้รู้จริงมาช่วยแก้ไขแนะนำ ขอขอบพระคุณมากครับผม

โดย ลุงหนานคำ [23 พ.ย. 2546 , 22:53:16 น.]

[ 1 ] [ 2 ][ 3 ]

ข้อความ 1 ภาค ๑ : กรุงเทพมหานครฯ ตอนแรกนี้ขอพาแวะเที่ยวกรุงเทพเสียหน่อย อย่าหาว่าเชยเลย สมมุติว่าเราเป็นคนมาจากต่างถิ่นก็แล้วกัน (ที่จริงก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ) 1 รูปนี้เคยเอามาลงแล้วครั้งหนึ่ง ดอกไม้นี้คุณกำบี้บอกว่าชื่อว่า"บัวสวรรค์" แต่พี่แม่ไก่เคยบอกว่ายังมีบัวสวรรค์อีกแบบก็เลยชักไม่แน่ใจ 2 ท่าน้ำด้านหลังของกรมชลประทาน สามเสน ที่รอลงเรือเมล์เจ้าพระยา 3 เหตุที่เป็นคนจากแดนภูเขาและไม่ค่อยได้เข้ากรุงเท่าไหร่ ก็เลยตื่นเต้นมากเมื่อได้ล่องเจ้าพระยา ทิวทัศน์สองฝั่งน่าตื่นใจ ในเรือมีผู้โดยสารเต็มต้องยืน แต่ถ้าอยู่ท้าย ๆจะโดนรมด้วยควันจากปล่องไอเสีย 4-5 เมื่อล่องลึกลงไปในย่านศูนย์กลางตัวเมือง การจราจรก็จะเริ่มหนาแน่นขึ้นเรื่อย ๆ ต้องยอมรับว่าฝีมือฉวัดเฉวียนของโชเฟอร์เรือแต่ละท่านชำนาญมาก 6 พระปรางค์วัดอรุณราชวราราม (วัดแจ้ง) ภาพที่ชินตาจากปกหนังสือเรียนภาษาอังกฤษอ็อกซฟอร์ดตั้งแต่เป็นเด็กนักเรียน จะว่าเชยก็ยอม เกิดมายังไม่เคยไปเที่ยวชมเลย ที่อยากไปเพราะเคยเห็นจากฉากหนึ่งในหนังของท่านมุ้ยเรื่อง'มือปืน'

โดย ลุงหนานคำ [23 พ.ย. 2546 , 23:02:23 น.]

ข้อความ 2 7-8-9 ทุกจุดล้วนแต่คุ้น ๆตา อาจเคยเห็นมาก่อนไม่ว่าจากปฏิทิน หนังสารคดี แต่ก็เพิ่งเป็นครั้งแรกที่ได้มาสัมผัสด้วยตัวเอง 10 มีรูปปั้นและแกะสลักแบบจีนมากมายเต็มไปหมด เคยได้ยินว่าบางส่วนเป็นหินถ่วงในอับเฉาเรือสำเภาจีนเช่นพวกสิงโตหิน แต่คงไม่ใช่ทั้งหมด เพราะบางชิ้นละเอียดประณีตมาก 11-12-13-14 ตัวพระเจดีย์ประดับประดาไปด้วยชิ้นกระเบื้องเคลือบจากถ้วยชาม ทั้งที่ตัดและเป็นชิ้นสมบูรณ์ 15 สาวน้อยผู้นี้ดูตามเครื่องทรงแล้ว คนที่ชอบดูละครจักรๆวงศ์ ๆคงคิดว่าต้องเป็นพระธิดาที่กำลังตกระกำลำบาก แต่ ๆจริงๆแล้วเธอเป็นนางรำในชุดไทยและถ่ายรูปกับนักท่องเที่ยว

โดย ลุงหนานคำ [23 พ.ย. 2546 , 23:03:09 น.]

ข้อความ 3 16-16a คราวนี้ข้ามฟากมาทางฝั่งตะวันออกที่ท่าพระจันทร์ ท่าเรือที่มีชีวิตชีวาคึกคักจอแจมาก มีร้านขายของและร้านอาหารอร่อย ๆเต็มไปหมด 17-18 มุมนี้ก็เป็นจุดถ่ายรูปหรือใช้เป็นฉากหนังบ่อยเหมือนกัน ทั้งกำแพงพระราชวัง รถเมล์ รถตุ๊กตุ๊ก และธงชาติไทย ดูจะมารวมกันเป็นเอกลักษณ์ของชาติอย่างเหมาะเจาะ เอาละ คราวนี้ จะได้เข้าไปเที่ยววัดพระแก้วกับเขาเสียที เกิดมาก็ยังไม่เคยนั่งรถเหมามาทัศนาจรกับพี่ป้าน้าอาเขาเลย (แต่อาจจะเป็นไปได้ที่ว่ามีประชากรไทยถึง 86.203 % ที่ยังไม่เคยเข้าชมเหมือนกัน) แต่แล้วพอถ่ายรูปนี้เสร็จปุ๊บฝนห่าใหญ่ก็เทลงมาทันที สรุปแล้วบุญยังไม่ถึง ยังไม่ได้เข้าเที่ยวชมเหมือนเดิม 19 บางมุมแถวถนนหน้าพระลาน พอฝนตกก็เลยเปลี่ยนแผนไปเข้าชมพิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติ ได้เห็นหลักศิลาจารึกของพ่อขุณรามคำแหงที่เอามาจัดแสดงในนิทรรศการด้วย ส่วนหลักอื่นๆ ยังอยู่ในห้องรวบรวมด้านใน ส่วนใหญ่เป็นแผ่นหินแบน ๆตัวอักษรที่อ่านไม่ออก ต้องขออภัยที่ไม่มีรูปมาให้ชมเพราะเขาห้ามถ่ายรูปภายในพิพิธภัณฑ์ 20 จากนั้นกลับออกมาเดินที่ถนนสายนี้แถวใกล้ ๆธรรมศาสตร์ มีพระเครื่องมากมายวางให้เช่าตามแผงแบกะดิน ร้านค้าแถวนี้ส่วนใหญ่ขายยาสมุนไพรและบริการนวดแผนโบราณ หลังจากเดินจนเมื่อยเลยขอเข้าไปใช้บริการนวดฝ่าเท้า ปรากฏว่าหมอนวดทั้งหลายล้วนแต่มาจากอีสานเว้าลาวใส่กันม่วนคักอีหลี

โดย ลุงหนานคำ [23 พ.ย. 2546 , 23:03:56 น.]

ข้อความ 4 ภาค ๒ : ลงใต้ -ตรัง หลังจากเอ้อระเหยอยู่กรุงเทพฯ ช่วงเวลาสั้น ๆ ก็ได้เวลาจับรถบัสโดยสารล่องใต้ จากกรุงเทพฯ ไปตรัง ประมาณ 12 ชั่วโมง ไกลกว่าเชียงใหม่ 1. โฉมหน้าของตรังวันนี้ 2 เมืองนี้ไม่ถึงกับไม่เป็นที่รู้จักคุ้นเคยเสียเลยทีเดียว ตอนเป็นวัยรุ่นผมกับเพื่อน ๆเด็กมัธยมที่รักการผจญภัย เคยเกาะรถมาอยู่กับคณะรำวงในช่วงโรงเรียนปิดเทอม 3 ใจหนึ่งอยากรู้ว่า วันเวลาที่ผ่านไปยาวนาน สถานที่เก่า ๆที่เคยได้พบเห็นจะเปลี่ยนไปมากน้อย 4 สิ่งหนึ่งที่เพิ่งรู้ ก็คือถนนแถวโรงเรียนควนวิเศษ ใกล้ ๆกับบาร์รำวงที่เราเคยใช้เดินผ่านไปมาทุกวันนั้น คือที่ตั้งของบ้านอดีตนายกรัฐมนตรีชวน หลีกภัย ซึ่งสมัยกระโน้นยังคงเป็นเพียงนักการเมืองหน้าใหม่ที่ไม่มีใครรู้จัก ส่วนสิ่งอื่น ๆที่เคยประทับใจ อย่างเช่น บ่อน้ำที่ตักด้วยการดึงรอกภายในสวนมังคุดอันร่มรื่น ที่พวกสาวๆนางรำมาอาบน้ำซักผ้านั้น ไม่เหลือแม้แต่ร่องรอย นอกจากตึกแถวหน้าตาดาด ๆเหมือน ๆกันแทนที่ 5 บ้านหลังคาทรงปั้นหยาที่นิยมกันมากในสมัย ๕๐-๖๐ ปีก่อน เคยเห็นแถวบ้านโฮ่ง ลำพูน มีรูปทรงหลังคาและปั้นลมสวย ๆรุ่นราวคราวเดียวกันมากมาย ปัจจุบันถูกรื้อสร้างเป็นบ้านสมัยใหม่หมดแล้ว 6 รถตุ๊ก ๆของตรังมีสีสันและหน้าตาเป็นเอกลักษณ์ ต่างจากตุ๊ก ๆไทยแลนด์สีน้ำเงินที่เราเห็นโดยทั่วไป

โดย ลุงหนานคำ [23 พ.ย. 2546 , 23:08:05 น.]

ข้อความ 5 7 เมื่อออกมานอกตัวเมือง บรรยากาศที่เราจะพบเห็นได้โดยทั่วไป คือความเขียวครึ้มของสวนยาง 8 ตรังมีแหล่งน้ำตกที่มีชื่อเสียงมากมาย ล้ำห้วยนั้นมักจะมีน้ำเต็มเปี่ยมและน้ำที่สะอาดเขียวใสราวกับน้ำทะเล ส่วนหนึ่งน่าจะเป็นเพราะอยู่ในป่าดงดิบเขตร้อนที่ยังสมบูรณ์ การกัดเซาะของผิวดินมีน้อยกว่าทางเหนือที่น้ำตกมักจะไม่ค่อยใสเท่านี้ 9 ตลาดนัดสี่แยก ที่อำเภอนาโยง ตรัง 10 สะตอ อาหารเอกลักษณ์ของชาวใต้ ส่วนที่ลูกเล็กที่วางใกล้ตาชั่ง คล้าย ๆลูกเนียงแต่เล็กกว่า มีรากงอกออกมาคล้ายถั่วงอก เรียกอะไรจำชื่อไม่ได้เสียแล้ว 11 มะม่วงสามฤดู ลูกเล็ก ๆคล้ายๆมะม่วงป้อมหรือมะม่วงขี้ย้าของทางเหนือ เนื้อบาง รสเปรี้ยวใช่ทำน้ำพริก

โดย ลุงหนานคำ [23 พ.ย. 2546 , 23:15:24 น.]

ข้อความ 6 12 ยามว่างซอกแซกออกไปเที่ยวตามหมู่บ้าน ถนนที่มีทั้งต้นหมากและสวนยาง 13 เห็นกระต๊อบเล็ก ๆเหมือนโรงอะไรสักอย่าง 14 เมื่อเข้าไปดูใกล้ ๆจึงรู้ว่าเป็นโรงรีดยางเพื่อทำยางแผ่น แต่วันนี้หยุดทำงานไปแล้ว เจ้าของบอกว่าช่วงนี้ราคายางดีมาก แค่ขายน้ำยางสดก็ได้ราคาเป็นที่น่าพอใจแล้ว จึงไม่ต้องเสียเวลากับกระบวนการทำยางแผ่นอีก 15 นี่แหละสวนยางที่ยืนต้นเป็นแถวๆ เขียวครึ้ม เนื่องจากการปลูกยางต้องการพื้นที่กว้างขวาง จึงทำให้การตั้งถิ่นฐานบ้านเรือนในสวนยางอยู่โดดเดี่ยวห่างจากกัน ภาพหนึ่งที่เห็นเป็นประจำคือบ้านที่สร้างเป็นห้องคูหาเดียวยาวลึกเข้าไปข้างใน มีม้านั่งอยู่หน้าบ้าน ซึ่งเป็นที่นั่งของคนแก่ที่ดูโดดเดี่ยวลำพัง 16 เห็นเขากำลังกองอะไรกันอยู่ที่ลานบ้าน รู้สึกสงสัยเลยเข้าไปดู จึงรู้ว่าเป็นทะลายปาล์มน้ำมันที่เพิ่งตัดมาจากสวน 17 ดูใกล้ ๆ 18 แวะเข้าไปนั่งกินก๋วยเตี๋ยวในหมู่บ้านเห็นใบปิดประกาศ ที่มีรายชื่อคนเป็นพืดติดอยู่ข้างผนัง 19 นี่เป็นประกาศงานฌาปนกิจ หรืองานศพที่ประกาศแจ้งตามสถานสาธารณะ ยังไม่เคยเห็นการประกาศในลักษณะใบปิดแบบนี้แถวทางเหนือ แต่ก็มีการประกาศในช่าวบริการตามวิทยุอยู่เหมือนกัน (มีต่อ)

โดย ลุงหนานคำ [23 พ.ย. 2546 , 23:16:27 น.]

ข้อความ 7 สรียิ้นดีจ๊าดนักเจ้า ลุงหนาน...ตี้บ่าลืมเอาภาพงาม ๆ พร้อมเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยมาแบ่งมาปั๋นกั๋นได้ชื่นชม... ชอบผ่อฮูปแบบนี้เจ้า... ได้หันถึงวิถีชีวิตตี้เป๋นธรรมชาติ...บ่าได้มีก๋ารเติมแต่ง... ขอบคุณแห๋มกำเจ้า...^____^

โดย แม่ไก่ [24 พ.ย. 2546 , 10:56:27 น.]

ข้อความ 8 ภาค ๓ : ชายฝั่งตะวันออก นับเป็นช่วงจังหวะที่ไม่เหมาะกับการไปเที่ยวทะเลเลย รายงานสภาพอากาศบอกว่าทางฝั่งตะวันตก คลื่นลมกำลังแรงด้วยพายุ แผนการที่อยากไปใช้ชีวิตกับหมู่บ้านชาวประมงแบบ Home stay ที่เกาะไห จึงต้องเลื่อนออกไปเรื่อย ๆ ในที่สุดจึงต้องเปลี่ยนแผนหันไปทางฝั่งตะวันออกที่สงบและปลอดภัยกว่า 1. เราไปเริ่มต้นที่อำเภอย่านตาขาว ซึ่งมีเพื่อนที่จะคอยเป็นไกด์นำทางรออยู่ที่นั่น ย่านตาขาวมีพื้นที่ทั้งส่วนที่เป็นเมืองใหม่และเมืองเก่า แต่ผมยังคงชอบถ่ายภาพบ้านเรือนเก่า ๆมากกว่าตึกแถวสมัยใหม่ 2. บ้านเรือนย่านนี้อยู่ในพื้นที่ลุ่มต่ำมีลำคลองสายใหญ่ที่อยู่ปลายถนน ชาวบ้านบอกว่าปีที่แล้วถูกน้ำท่วมครั้งใหญ่ 3. ขอรวบรัดว่าเดินทางมาถึงพัทลุงแล้วก็แล้วกัน ที่จริงได้แวะที่ถ้ำแห่งหนึ่งระหว่างทาง เป็นสำนักปฏิบัติธรรมใหญ่ แต่สงบและสวยงาม เสียดายที่ไม่มีรูปมาฝาก นี่เป็นภาพเขาอกทะลุสัญลักษณ์อันโดดเด่นของเมืองพัทลุง 4. ต้นไม้ประหลาดที่พัทลุง มีลำต้นเป็นสี่เหลี่ยมชื่อ isuzu 5-6-7-8 ้เส้นทาง พัทลุง-ปากพะยูน เลียบทะเลสาบลำปำ ซึ่งเป็นส่วนที่อยู่ลึกเข้ามาของทะเลสาบสงขลา แวะที่วัดเก่าแก่แห่งหนึ่ง มีป้ายให้คำอธิบายไว้ดังนี้ "สันนิษฐานว่าบริเวณนี้เคยเป็นที่ตั้งของเมืองพัทลุงมาก่อน เนื่องจากพบทรากปรักหักพังของศิลาแลงและพระพุทธรูปจำนวนมาก ส่วนวัดเขียนเชื่อกันว่าสร้างมาตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนต้น ภายในวัดประดิษฐานเจดีย์พระธาตุบางแก้ว ซึ่งมีรูปทรงแบบเดียวกับพระมหาธาตุเจดีย์ที่จังหวัดนครศรีะรรมราช แต่มีขนาดเล็กกว่า"

โดย ลุงหนานคำ [24 พ.ย. 2546 , 11:17:53 น.]

ข้อความ 9 9-10 บ้านหลังคาทรงปั้นหยาอีกแห่งหนึ่งบนเส้นทาง 11. อำเภอปากพะยูน สงขลา 12. เฮ้อ...ถึงทะเลกันเสียที... แต่ยังก่อน นี่เป็นแค่ทะเลสาบสงขลา มองจากด้านเกาะยอ 13. ทะเลสาบสงขลามองจากพิพิธภัณฑ์บนเกาะยอ แต่จริง ๆแล้วเขามีชื่อเรียกเป็นทางการว่าอย่างไรก็ลืมไปเสียแล้ว(ใครรู้ช่วยที) ที่นี่มีเรื่องราวทุกอย่างเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ ศิลปะ วัฒนธรรมของภาคใต้ ที่รวบรวมมาจัดแสดงเอาไว้ให้ทัศนศึกษา 14-15 ทะเลที่เป็นทะเลเปิดจริง ๆของชายฝั่งตะวันออก หาดทรายแก้วยามเช้า 16. เปลือกหอยบนหาดทรายที่เก็บมาฝาก เอามาให้แค่รูปถ่ายเท่านั้นนะ เพราะเราเป็นนักท่องเที่ยวแบบเชิงนิเวศน์ อิ อิ 17. ชายหาดค่อนข้างว่างเปล่า ไม่มีผู้คน เดินเล่นเกือบสามกิโลมีเรือลำนี้จอดให้ถ่ายรูปอยู่เพียงลำเดียว 18. ท่าข้ามฟากด้วยแพขนานยนต์ เป็นจุดที่เราจะต้องข้ามปากทะเลสาบสงขลา จากฝั่งด้านทิศเหนือเข้าสู่ตัวเมือง

โดย ลุงหนาน [24 พ.ย. 2546 , 11:19:30 น.]

ข้อความ 10 19. ศิลปินเดี่ยวที่หาดสมิหรา สงขลา 20. แมวกับหนู รูปปั้นที่มาจากตำนานเกาะแมว-เกาะหนูที่เห็นเป็นฉากหลังไกล ๆ ใครรู้เรื่องราวโดยละเอียดเอามาเล่าให้ฟังหน่อยเป็นไร 21. นางเงือก อันนี้ก็ไม่ทราบเหมือนกันว่ามีตำนานความเป็นมาอย่างไร หรืออาจเป็นการจำลองมาจากนางเงือกที่ออสโล(ถ้าจำไม่ผิด) เดนมาร์ค ตามเทพนิยายของแอนเดอร์สัน เธอน่ารักดี มีพวงมาลัยคล้องคอแบบไทยๆด้วย คงมีใครไปอธิษฐานขออะไรไว้สักอย่าง ขอให้สมปรารถนาดั่งใจก็แล้วกัน 22. กระโดดมาด่านชายแดนไทย-มาเลย์เซีย ที่สตูลเลยก็แล้วกัน เป็นด่านชายแดนที่ติดต่อกับจังหวัดปะลิศของมาเลย์เซีย ค่อนข้างเงียบเหงา มีร้านค้าเล็ก ๆไม่กี่ร้าน แต่ศูนย์การค้าใหญ่กำลังอยู่ระหว่างการก่อสร้าง นอกนั้นเป็นป่าทึบเขียวครึ้มและภูเขา 23. อุทยานแห่งชาติ"ทะเลบัน" ทะเลนั้นเป็นแค่ชื่อและไม่ได้หมายถึงทะเลจริง ๆ เพราะที่นี่มีแต่บึงน้ำขนาดใหญ่ท่ามกลางป่าดิบ และมีเสียงเขียดอันเป็นเอกลักษณ์ ร้องเสียงตลกอยู่ตามพงหญ้าเรียกว่า "เขียดว้าก"หรือ "หมาน้ำ" เป็นอุทยานสำหรับการท่องเที่ยวเชิงนิเศน์ที่น่าสนใจมากแห่งหนึ่ง

โดย ลุงหนาน [24 พ.ย. 2546 , 11:21:10 น.]

[ 1 ] [ 2 ][ 3 ]

MUANG CHAEM