บางเวลา บางยุตสมัย
ความเท็จเสียงดังกลบความจริง

ยิ่งอธิบาย ก็ยิ่งแสดงความไม่รู้
ท่านจะอธิบายถึงความเงียบได้อย่างไร
ถ้าท่านไม่หยุดพูด

การเล่นตลก
โดยต้องมีคำอธิบายประกอบให้รู้สึกตลก
นั่นคงไม่ใช่เรื่องตลกแล้วล่ะ

ปลาตัวหนึ่งตายไป
จะทำให้แม่น้ำทั้งสายหยุดไหลก็หาไม่
ฉะนั้นอย่าสำคัญผิด
ในตัวตนของเรามากเกินไป

Artists used lies to tell the truth...
V.for Vendetta (2005)

บุญคุณมีคุณสมบัติที่แปลก
เมื่อใดมีการทวงเกิดขึ้น
เมื่อนั้นมันจะสูญวับไปทันที

ความหวังดีของคนไร้เดียงสา
อาจเป็นอันตรายอย่างยิ่ง

เอาธรรมาสน์ไปตั้งบนเวทีร็อคคอนเสิร์ต
นอกจากคนจะไม่ฟังแล้วอาจจะโดนโห่

ความสนิทสนมกันนั้นมิได้ตีความจาก
การรู้ลึกในข้อมูลส่วนตัวของแต่ละฝ่าย
แต่อยู่ที่การมีศีลเสมอกัน
และทิฏฐิเสมอกัน

คนบางคนรอบรู้ทุกสิ่งในโลก
เว้นแต่เพียงอย่างเดียว
ความผิดชอบชั่วดี

Don’t judge a person
until you have walked
a mile in his moccasins.
Proverb

ขณะอเมริกา รัสเซีย ฝรั่งเศส ญี่ปุ่น และ จีน
กำลังเริ่มวางแผนคิดเรื่องการจัดสรรพื้นที่
บนดวงจันทร์ และดาวอังคาร
สองเพื่อนบ้านไทยแลนด์กับกัมพูชา
กำลังทะเลาะแย่งพื้นที่เล็ก ๆ
ข้างทรากปราสาทพัง ๆ
กันเอาเป็นเอาตาย

ยุคนี้นับ เป็นยุคที่ "สิทธิ" ของบุคคลเฟื่องฟูโดยแท้
ใครต่อใครก็ตื่นตัวขึ้นมาอ้างสิทธิของตน (ตามรัฐธรรมนูญ)
เขาอ้างแต่สิทธิของตนเองเท่านั้น
แต่ไม่เคยคำนึงถึงสิทธิของคนอื่น
น้อยคนที่จะคิดถึง "หน้าที่" ของตน
แต่เฝ้าเรียกร้องให้คนอื่นทำตามหน้าที่
ไม่มีใครนึกถึงความพอเหมาะพอควร
ทุกคนคิดเพียงแต่ ได้คืบจะเอาศอก
ได้ศอกก็จะเอาวา.......
เสียงที่ไม่พูดไม่ได้หมายความว่าเขาไม่ได้รู้สึก

I ME MINE
วัน ๆ ก็มีแต่ ตัวกู ของกู



All thru' the day - I me mine,
I me mine, I me mine.
All thru' the night - I me mine,
I me mine, I me mine.
Now they're frightened of leaving it
Ev'ryone's weaving it,
Coming on strong all the time,

..Ego, the eternal problem
George Harrison
(1970)

LISTEN TO- I ME MINE

กินอยู่อย่างต่ำ
แต่มุ่งกระทำอย่างสูง
พุทธทาส

โลกโดยตัวมันเอง
ไม่ได้สวยงามหรือน่าเกลียด
ไม่ได้สดใสหรือเศร้าหมอง
ไม่ได้ใหม่เอี่ยมหรือเก่าแก่พ้นยุค
แต่อยู่ที่การรับรู้ ตีความ
และอุปาทานของแต่ละคน

ความจนนั้น
บางครั้งก็ไม่ได้เกิดจากความขัดสนยากไร้
แต่เกิดจากการเปรียบเทียบกับคนอื่น
และความอยาก ไม่รู้จักพอ

กายที่แข็งแรง คือกายที่เคลื่อนไหว
จิตที่แข็งแรง คือจิตที่หยุดนิ่ง
สสส

หลายสิ่งที่เราเฝ้าดิ้นรน
จะได้เสพ ได้สัมผัส ได้มี ได้เป็น
ภายใต้ชื่อ "กำไรชีวิต"
แต่ท้ายที่สุดแล้ว สิ่งเหล่านั้น
อาจเป็นแค่ความเนิ่นช้า การหลงทาง
ความผิดพลาด หรือความสูญเปล่าของชีวิต
ที่ไม่อาจเรียกคืน

ถ้าโลกมีแต่เอกภาพ
ทุกแห่งหนคงเหมือน ๆ กันจนน่าเบื่อ
ถ้าโลกมีแต่เอกลักษณ์
ก็จะมีแต่ความขัดแย้งแบ่งแยกกันไม่รู้จบ
เอกภาพควรเป็นมิติทางรัฐศาสตร์
เอกลักษณ์ควรเป็นมิติทางสังคมมานุษยวิทยา
เมื่อสองฝ่ายสมดุลย์กัน โลกก็จะเป็นอันหนึ่งอันเดียว
โดยที่ยังดำรงความแตกต่างเอาไว้ได้

แต่ดูเหมือนว่าเรากำลังทำกลับกัน
คือทำลายความงดงามและหลายหลากของวัฒนธรรม
เพื่อให้มีลักษณะอย่างเดียวทั่วโลก
เหมือนปั๊มออกมาจากโรงงาน
แต่แบ่งแยกแตกฝ่ายเป็นกลุ่มพวก
ในความคิดความเชื่อทางการเมือง

ถ้าคุณต้องเฝ้าอธิบายทุกอย่าง
เพื่อให้คนอื่นเข้าใจตัวตนของคุณ
ในชีวิตนี้ คุณคงไม่เหลือเวลาที่จะคิด
หรือทำสิ่งอื่น ๆ ที่มีประโยชน์มากกว่า
แต่ว่าอันที่จริง ...ตัวตนของคุณ
สำคัญขนาดนั้นเชียวหรือ?

Editor
คือคนที่เลือกให้เห็นในส่วนที่ต้องการให้เห็น
ไม่ให้เห็นในส่วนที่ไม่ต้องการให้เห็น
ประเด็นสำคัญอยู่ที่การนำเสนอนั้น
มีจุดมุ่งหมายที่แท้จริงอย่างไร

ในบรรดาคนทุกข์ที่น่าสงสารที่สุดนั้นไม่ใช่คนที่ยากไร้
แต่คือคนที่ไม่ยอมออกจากทุกข์
อีกทั้งเฝ้าเสาะแสวงหาทุกข์ใหม่ ๆ เข้ามาใส่ตน
เหล่านี้คือคนมืดบอด และไม่มีใครจะช่วยได้

ความเคยชิน
คือการเริ่มต้นก้าวถอยหลัง

รอยแต้มบนกระดานสังเกตได้ง่าย
แต่พื้นกระดานมักมองไม่เห็น ทั้งที่เป็นพื้นที่ส่วนใหญ่กว่า
คนเราเห็นแต่ข้อตำหนิของคนอื่น มากกว่าส่วนดีของเขา

ชีวิตที่ขาดเป้าหมายนั้นมืดบอด
คนเราถ้าไม่มีความฉลาดในทางโลก
อย่างน้อยก็ควรจะมีความฉลาดทางธรรมอยู่บ้าง
หาไม่ก็ต้องเวียนว่ายในกองทุกข์ชั่วกาลนาน

บางคนเป็นอัจฉริยะในการหาเงิน
แต่เป็นปัญญาอ่อนในการใช้เงิน

ถ้าคุณอยู่นิ่ง ๆ
สิ่งต่าง ๆ ก็จะค่อย ๆ ชัดเจนขึ้น

คนเรามักคิดว่าการจะเพิ่มคุณค่าให้กับตัวเอง
ก็ด้วยการแสวงหาสิ่งต่าง ๆ มาพอกพูนประดับประดา
แต่อันที่จริง บางครั้งการที่คนจะมีคุณค่าขึ้น
อยู่ที่การเอาหลายสิ่งหลายอย่างออกไปจากตัว

ยิ่งมีทางให้เลือกมาก
ผู้คนก็ยิ่งโดดเดี่ยว

..งานก่อสร้างอันเป็นสิ่งมหัศจรรย์ของโลกบางอย่างนั้น
ใช้แรงงานทาสและเฆี่ยนตีไปด้วย
..ให้กินอยู่เพียงพอประทังชีวิต เพื่อให้ทำงานได้ต่อไป
สิ่งที่คนสมัยใหม่เรียกว่าสิ่งมหัศจรรย์ของโลกบางแห่ง
จึงเป็นอนุสาวรีย์แห่งความทารุณโหดร้าย
ของมนุษย์ผู้ถือตัวว่ายิ่งใหญ่
ข่มเหงและเบียดเบียนเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน
ศุภมิตร ฉ.๕๖๕ น.๒๖

....บุคคลผู้มีความต้องการมาก
ย่อมไม่เป็นที่รักที่เจริญใจของคนทั้งหลาย
ไม่อาจให้เป็นที่พอใจแม้แห่งมารดาบิดาของตน
ไม่อาจทำให้ผู้ที่ยังไม่เลื่อมใส เลื่อมใสได้
และไม่อาจทำให้ผู้ที่เลื่อมใสอยู่แล้ว
เลื่อมใสยิ่ง ๆ ขึ้นไป
ไม่อาจยังลาภที่ยังไม่เกิด ให้เกิดขึ้น
แต่จะทำให้ลาภที่เกิดขึ้นแล้วเสื่อม
ส่วนผู้มีความปรารถนาน้อย
ย่อมมีผลตรงกันข้ามกับผู้ปรารถนาใหญ่...
พุทธภาษิต

ในจำนวนผู้คนทั้งหลายที่เคยพบมา
คนที่อยากดีโดยการเปลี่ยนแปลงตัวเองนั้นมีอยู่น้อยมาก
แต่มากกว่าร้อยละ ๙๐ พวกเขามักอยากจะรวย
โดยที่ไม่ต้องเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมอะไรเลย

ถ้ามีความอดทน
สิ่งดี ๆ ก็จะค่อย ๆ เข้ามาหาเราเอง
แต่ถ้าขาดความอดทน
แม้แต่สิ่งดี ๆ ที่มีอยู่แล้วจะค่อย ๆ หายไป

คนเราควรมีเป้าหมายของชีวิต
และไม่ควรละความเพียร
แม้ยังมองไม่เห็นจุดหมายปลายทาง
ดุจเดียวพระมหาชนก
ที่ว่ายไปในมหาสมุทรอันเวิ้งว้าง
โดยไม่ย่อท้อ แม้จะมองไปไม่เห็นฝั่ง

ถ้าเราเข้มแข็งและมุ่งมั่น
เราก็จะเป็นผู้เปลี่ยนแปลงสิ่งแวดล้อม
ถ้าเราอ่อนแอ เราก็จะเป็นฝ่ายถูกกลืนกิน
แต่สิ่งสำคัญอยู่ที่ว่า ตัวเราหรือสิ่งแวดล้อมนั้น
อยู่ฝ่าย 'ดี' หรือ 'เลว'

บ้านควรมีที่ว่างมากกว่าข้าวของ
เพราะบ้านคือที่สำหรับอยู่อาศัย
ส่วนที่เก็บสิ่งของนั้นเรียกว่า "โกดัง"
แต่คนไม่น้อยนิยมชอบทำบ้านให้เป็นโกดัง

ทุกครั้งที่เรา"ทำ"
เราจะเรียนรู้สิ่งใหม่เพิ่มขึ้นเสมอ

เมื่อคนเราตัดสินใจที่จะลงมือทำแล้ว
ความยากหรือง่าย ก็ไม่ใช่ประเด็นสำคัญอีกต่อไป

มีหรือจน อาจไม่ใช่ตัวชี้บอกคุณภาพของชีวิตเสมอไป
แต่อยู่ที่การเลือกที่จะ "ใช้ชีวิต" แบบไหนต่างหาก

อย่ามัวดิ้นรนไขว่คว้าหาสิ่งที่เราไม่มี
แต่ทำอย่างไรจึงจะใช้สิ่งที่เรามีอยู่ให้ดีที่สุด

จะเยียะอะหยัง อย่าหื้อได้คึดกินแหนงเมื่อพายลูน
จะทำอะไรก็ตาม คิดให้รอบคอบ
อย่าให้ต้องเสียดายเสียใจตลอดไปภายหลัง

บางทีก็ไม่ใช่เรื่องของ ผิดหรือถูก ดีหรือไม่ดี
แต่ที่คนเราทำอะไรผิดพลาดไม่เข้าท่าบ่อย ๆ
ก็เพราะความไม่เข้าใจเรื่องของ กาละ-เทศะ นี่แหละ

แท้จริง ความอ่อนน้อมถ่อมตัว
แสดงถึงความยิ่งใหญ่ของจิตใจ

โลกธรรมแปด คือธรรมดาของโลก
มีลาภ-เสื่อมลาภ มียศ-เสื่อมยศ
มีสรรเสริญ-มีนินทา มีสุข - มีทุกข์
จะยื้อกันไปทำไม

เหตุที่คนสูญเสียความเป็นอมตะของตัวเอง
อาจเป็นเพราะเขามีชีวิตอยู่นานเกินไป

ฝ่ายท่านทั้งหลายเมื่อทำทาน
อย่าให้มือซ้ายรู้การซึ่งมือขวากระทำนั้น
เมื่อท่านทั้งหลายอธิษฐาน
อย่าเป็นเหมือนคนหน้าซื่อใจคด
เพราะเขาชอบยืนอธิษฐานในธรรมศาลาและตามถนน
เพื่อจะให้คนทั้งปวงได้เห็น...
มัทธิว 6:3 , 6:5

บางคน ในชีวิตพูดเป็นแค่สองเรื่อง
คือเรื่องของตัวเองและเรื่องของคนอื่น
ตัวเองดีอย่างไร - คนอื่นเลวอย่างไร

การก่อสร้างอาจจะยาก
แต่การบำรุงรักษาอาจจะยากกว่าหลายเท่า

การขึ้นขี่หลังเสือนั้นยาก
การลงจากหลังเสือยากกว่า
แต่การจะนั่งบนหลังเสือตลอดไปนั้น
ยากที่สุด หรือเป็นไปไม่ได้เลย

คนเราไม่ควรทำตัวเป็นเส้นฟาง
แม้ว่ามันจะเบา แต่เราก็ไม่รู้ว่า วันใดวันหนึ่ง
เราอาจจะเป็นฟางเส้นสุดท้ายบนหลังของคนอื่น

เมื่อใดจะคร่ำครวญพร่ำบ่นความอับโชคของตัวเอง
ก็จงหันไปมองผู้ที่ต่ำต้อยทุกข์ยากกว่าเรา
ซึ่งมีอยู่มากมายและไม่เคยปริปากบ่น

สิ่งที่เป็นอันตรายที่สุดต่อความสัมพันธ์ระหว่างผู้คน
ไม่ใช่เรื่องของปัญหาระดับคอขาดบาดตาย
แต่เป็นเรื่องหยุมหยิมไร้สาระเกินกว่าจะเป็นประเด็น
มันค่อย ๆ กัดกร่อนบ่อนทำลายเหมือนยาพิษ

There is enough for everybody's need,
but not enough for anybody's greed.
โลกนี้พอเพียงสำหรับความจำเป็นของทุกคน
แต่เท่าไหร่ก็ไม่พอสำหรับความโลภของคนใดคนหนึ่ง
Gandhi's Swadeshi

Live as if you were to die tomorrow,
Learn as if you were to live forever.
อยู่ให้เหมือนว่าพรุ่งนี้จะต้องตาย
เรียนรู้ร่ำไปเหมือนว่าจะต้องอยู่ชั่วกาลนาน
Gandhi

คนรกไร้ระเบียบ แม้ให้อาศัยอยู่ในราชวัง
ไม่ช้าเขาก็เปลี่ยนวังนั้นให้เป็นสลัม
ส่วนคนสะอาดมีระเบียบแม้จะอยู่ในสลัม
เขาจะค่อย ๆ ปรับแต่งให้มันเป็นสวนสวรรค์

การหยั่งเห็นชัยชนะซึ่งใคร ๆ ก็รู้อยู่แล้ว มิใช่ชัยชนะอันดีเลิศ
ผู้สามารถยกขนสัตว์เพียงเส้นเดียวได้นั้น มิใช่ผู้ทรงพลัง
ผู้มองเห็นเดือนและตะวันได้ มิใช่ผู้มีนัยน์ตาแจ่มใส
ผู้ได้ยินฟ้าคำรณลั่น มิใช่ผู้มีโสตประสาทไว..
ซุนวู

ลดความเร็วในชีวิตของคุณลง
แล้วจะมองเห็น สัมผัส รับรู้ สิ่งต่าง ๆ รอบตัว
อย่างละเอียด ลึกซึ้ง ที่คุณไม่เคยสังเกตรู้มาก่อน

เพื่อให้ชีวิตนี้เบาสบายขึ้น มีความสุข สงบขึ้น
แทนที่จะคิดว่า จะเอาอะไร "เข้า" มาให้มากที่สุด
ทำไมไม่มองไปรอบ ๆ ตัว แล้วพิจารณาว่า
จะเอาอะไร "ออก" หรือ "ทิ้ง" ไปให้ได้มากที่สุด

ทุกข์วุ่นวายไม่รู้สิ้นสุด
เพราะจิตไม่ยอมหยุดนิ่งเสียบ้าง

อยากมาก ก็ทุกข์มาก
รู้จักพอเมื่อไหร่ ก็พบสุข

เพื่อนบ้านที่อยู่ใกล้ดีกว่าพี่น้องที่อยู่ห่างไกล
พระคริสตธรรมเดิม : สุภาษิต 27:10

ใครที่จะไปคนเดียว
สามารถที่จะเริ่มต้นวันนี้เลย
แต่ถ้าจะเดินทางไปกับคนอื่น
ก็ต้องรอไปเรื่อย ๆ จนกว่าคนอื่นจะพร้อม
Henry David Thoreau

อย่าดูถูกคนอื่น
ในเวลาเดียวกัน อย่าทำตัวให้คนอื่นดูถูก

มรดกที่ล้ำค่าที่สุดที่พ่อแม่มีให้ลูก
คือคำสอนที่ดีงาม
และการประพฤติตนเป็นแบบอย่างที่ถูกต้อง
นี้เป็นทรัพย์ที่ไม่มีวันหมด

ใช้ชีวิตแบบนักบวชอยู่ที่บ้าน
แต่อย่าเป็นชาวบ้านที่อยู่วัด

พ่อแม่ไม่สอนให้แบ่งปัน
อนาคตลูกอาจต้องอยู่อย่างขัดสน
พ่อแม่สอนให้รู้จักการให้
เขาจะไม่ขาดแคลน มีแต่จะเพิ่มพูน

เราตรากตรำทำงานหนักเพื่อเก็บเงิน
จะได้เอาไว้รักษาตัวยามเจ็บไข้
(เนื่องมาจากการตรากตรำทำงานหนัก)

หลักการเบื้องต้นคือ
ทำลายความมั่นใจของเป้าหมาย
สร้างความกลัว เสริมความวิตกกังวล
ผิวดำ.... ตัวอ้วน...กลิ่นปาก... กลิ่นตัว...เชย.. ฯลฯ
จากนั้นชวนเชื่อสรรพคุณสินค้า
ใช้คนสวยคนดังเป็นแบบ ปลุกเร้าความอยาก ทำซ้ำ ๆ
นี่เป็นหลักการพื้น ๆ ของโฆษณาและการตลาด

จิตที่อบรมดีแล้ว ย่อมเป็นกัมมนียะ
คือควรแก่กรรม, และเป็นไปเพื่อประโยชน์ใหญ่
จิตที่ยังไม่อบรม ย่อมเป็นอกัมมนียะ
ไม่ควรแก่กรรม
และเป็นไปเพื่อโทษใหญ่
อัง. เอก. ๒๐/๖